در نوشته هاي پيشين، در مورد اهميت مقوله خرابي ها و اشكالاتي كه ممكن است در يك سازه بتني بوجود آيد بحث شد و تعريفي از تخريب و از جمله آن، ترك خوردگي ارائه گرديد؛ همچنين دلايل بوجود آمدن خرابي در اعضاي يك سازه بتني را مورد بررسي قرار داديم.
سپس به تكنيك ها و آزمايشاتي كه براي تعيين مقدار، محل و عمق اين خرابي ها بكار گرفتـــه مي شود اشاره اي داشتيم.

حال در اينجا، نگاهي به روشها و نيز مصالحي كه براي تقويت يك عضو بتني مورد استفاده قرار مي گيرد، خواهيم داشت.

همانطور كه مي دانيد ويا گاها مشاهده نموده ايد تابحال روشهاي متنوعي در جهت تقويت يك عضو بتني بكار گرفته شده و ليكن بيشتر اين روشها با استفاده از مصالح سنتي همچون چوب و... بوده است، غير از روشهاي سنتي موارد ديگري همچون محصور نمودن و به اصطلاح زره پوش كردن عضو بتني (تير يا ستون) توسط بتن مسلح، پروفيل فولادي و يا ورق بتني نيز ميسر است.

همچنين در مواردي از تسمه هاي فلزي كه اطراف عضو، كشيده و محكم مي شوند، استفاده مي شود. همچنين از روشهاي ديگر براي تقويت يك عضو بتني بكار گيري ورق فولادي و چسب اپوكسي است.
بهر حال چند سالي است كه استفاده از پليمرهاي مسلح شده با الياف كاربرد وسيع تري يافته است؛ جنس اين مواد مي تواند از كربن، شيشه ويا آراميد (الياف آلي) باشد.

بررسي روشهاي موجود تقويت و مرمت عضو بتني:

براي تقويت يك ساختمان بتن آرمه دو روش در ذهن پر رنگ مي شود؛ اول اينكه هر يك از اعضائ ساختمان را كه دچار ضعف شده اند، بتنهايي مورد تقويت قرار گيرد و در نتيجه با بالا رفتن ظرفيت باربري اعضا (ستون، تير، ديوار، دال، پي و... ) بتقويت كلي سازه رسيد.
و ديگري اينكه با تغيير سيستم سازه اي و يا مقاوم نمودن سيستم موجود، نيروهاي وارد بر اعضا را كاهش داد.

در تيرها بر اساس نوع آسيب ديدگي (ترك خوردگي، خرد شدن بتن و گسيختگي آرماتور طولي يا خاموت) ميزان تقويت مورد نياز و روش تقويت بدست مي آيد.

در راستاي تقويت يك عضو بتني روشها و دستورالعمل هاي متعدي بكار گرفته مي شود كه در زير به نمونه هايي از آن اشاره مي نمايم:

- محصور نمودن و تقويت عضو توسط سيستم بتن آرمه (زره پوش بتني):
از زره پوش بتني در مواردي كه ستون يا تير دچار آسيب شديد ونيز كم شدن مقاومت شده است بر حسب قابليت دسترسي به فضاي اطراف عضو در يك، دو، سه يا چهار طرف آن استفاده مي شود. براي مثال اگر در تيري افزايش مقاومت خمشي مد نظر باشد زره پوش يكطرفه و در سطح كششي تير انجام مي شود.

- محصور نمودن و تقويت عضو توسط سيستم صفحات فلزي:
1- زره پوش فلزي عضو: در اين روش چهار نبشي حداقل 50*5*5 ميليمتر در طول گوشه هاي ستون قرار گرفته و توسط تسمه هاي عرضي و يا ميلگرد با شماره حداقل 12 بيكديگر متصل مي شوند. فضاي خالي ميان نبشي ها و بتن توسط ملات و يا چسب پر مي شود، همچنين براي حفاظت در برابر خوردگي يا حريق عضو را توسط يك تور سيمي پوشانده و بر سطح آن لايه اي از بتن مي پاشند.

2- ورق پوش فولادي عضو: در اين روش از ورقي فولادي بضخامت 4 تا 6 ميليمتر براي احاطه در طرفين عضو استفاده مي شود، همچنين فاصله ورق و عضو توسط پر كننده اي نظير دوغاب سيمان بر طرف مي گردد.

- استفاده از تسمه هاي فلزي و گيره:
در اين روش تسمه هاي فلزي به ضخامت يك ميليتر دور عضو بتني قرار گرفته، كشيده مي شوند؛ سپس توسط گيره هاي فلزي در جاي خود محكم مي گردند، تسمه ها تا حد كمتر از جاري شدن كشيده مي شوند، بنابر اين يك تنش جانبي قبل از اينكه بارگذاري انجام پذيرد در عضو اعمال مي شود. البته بايد توجه داشت اين كشيده و محكم شدن تيرها به عضو بتني آسيب نرساند.

- تقويت تير بتني با ورق فولادي و چسب اپوكسي:
با اين روش مي توان مقاومت برشي و خمشي تيرها را افزايش داد.

 طريقه اجرا بدين شكل است كه ورقهاي فولادي را توسط چسب به سطوح خارجي بتن متصل مي نمايند، در اين هنگام تا زماني كه چسب خود را كاملا بگيرد ورق با گيره به سطح بتن كاملا محكم شود.

البته نكته اي كه در اينجا لازم به ذكر مي دانم اين است كه ضخامت ورق هاي فولادي را به 10 تا 20 ميليمتر محدود مي كنند، زيرا علاوه بر اينكه اجراي مشكلي را سبب ميشود، ورق هاي با ضخامت بالاتر وزن نسبتا زيادي پيدا كرده كه اين مساله ممكن است به جدا شدن صفحه از سطح بتن انجامد.